Mythology

ફરિયાદ

આત્મસમર્પણમાં ફરિયાદને કશું સ્થાન નથી.

દેહનાં સુખદુઃખ તો છે જ. જેને ઈશ્વર-પ્રાપ્તિ થઇ હોય તે પોતાનાં મન, પ્રાણ, દેહ, આત્મા, એ સમસ્ત તેને અર્પણ કરે છે. ચાલો એક આવી વાર્તા મમળાવીએ.

વનવાસ દરમિયાન કોઈ એક સરોવરમાં સ્નાન કરતી વખતે રામ-લક્ષમણે સરોવરને કાંઠે માટીમાં ધનુષ ખૂંચાડી રાખ્યું. સ્નાન પછી લક્ષમણ માટીમાંથી ધનુષને ખેંચી કાઢીને જુએ છે તો ધનુષનો છેડો લોહીથી ખરડાયેલો દેખાયો. એ જોઈને રામ બોલ્યા : “ભાઈ જો, જો; એમ લાગે છે કે કોઈ જીવની હિંસા થઇ ગઈ!”

લક્ષમણે માટી ખોદીને જોયું તો એક મોટો દેડકો, મરણતોલ અવસ્થામાં હતો. એને જોઈને રામ કરું સવારે કહેવા લાગ્યા કે “તારે માથે ધનુષનો છેડો પડ્યો ત્યારે તે અવાજ કેમ કર્યો નહિ? તો અમે તને બચાવવાનો પ્રયાસ કરત. જયારે સાપ પકડે, ત્યારે તો બહુ જ બૂમો પાડે છે!”

દેડકો બોલો : ” રામ! જયારે સાપ પકડે, ત્યારે હું એમ કહીને બૂમો પાડું કે ‘રામ બચાવો, રામ બચાવો!’ પણ અત્યારે તો જોઉં છું કે ખુદ રામ જ મને મારી રહ્યા છે, તો કોને બોલાવું ? એટલે મૂંગો રહ્યો છું!”

બોધ: આપણે ઈશ્વરને ફરિયાદ ના કરવી જોઈએ, એ જે કરતા હોય એ આપણા સારા માટે જ કરતા હોય છે. એમના અગણિત ઉપકારો અને આશીર્વાદ આપણા પર છે. આપણે બસ ઈશ્વરને પ્રેમપૂર્વક સંપૂર્ણ સમર્પણ કરવાની જરૂર છે.

જય શ્રી કૃષ્ણ 

-ચેતન ઠકરાર 

+919558767835

Leave a Reply