Asim Bakshi

વિઝા

અમેરિકન કોન્સ્યુલેટ ની બહાર અનિલ ટેક્સી માંથી ઉતાર્યો અને સાથે હતા રતનબા. વિઝા ની લાઈન માં બંને ઉભા રહ્યા અને જયારે રતનબા નો નંબર આવ્યો તો અનિલે રિકવેસ્ટ કરી એમની સાથે ઇન્ટરવ્યૂ આપવા ગયો.

વિઝા બારી પર બેઠેલા અમેરિકન એ હસીને આવકાર્ય અને પૂછ્યું “માજી આ ઉંમરે અમેરિકા શું કામ જવા માંગો છો?”

અનિલે આગળ આવીને મૃદુ સ્માઈલ આપતા કહ્યું “સર, હું આપની બે મિનિટ લઇ શકું છું?”

ઓફિસરે હા કહી અને અનિલે કહ્યું “સર આ અરજી આજ થી ૪૦ વર્ષ પેહલા મારા મગજમાં તૈય્યાર થઇ હતી જ્યારે હું ૧૦ વર્ષનો હતો અને આ રતનબા મારા પાડોશી હતા અને હું એમના ઘરે સવાર સાંજે રમવા જતો અને એમના ઘરેજ મોટા ભાગે જમતો. મારી માં જેવો પ્રેમ આપતા હતા રતનબા. એમના પતિ રમણલાલ કે જેઓ કારકૂન હતા તે હંમેશા મજાકમાં કેહતા કે મારી લોટરી લાગશે તો રતનબાને અમેરિકા ફેરવવા લઇ જઈશ. પણ એમનું અકાળે અવસાન થઇ જતા વાત વિસરાઈ ગઈ પણ મેં ત્યારેજ નક્કી કરી લીધું હતું કે જો હું ભવિષ્યમાં અમેરિકા જઈશ તો મારા રતનબાને જરૂર અમેરિકા ફરવા લઇ જઈશ. ઈશ્વરકૃપા થી હું ભણવા માટે અમેરિકા ગયો અને એન્જીનીયર થઇને વેલસેટ થઇ ગયો સાહેબ. આજે હું રતનબાનું સ્વપ્ન પૂરું કરવા આવ્યો છું અને એમને મારા ઘરે ૬ મહિના રાખીને અમેરિકા બતાવવું છે એટલે આપ સાહેબ સમક્ષ એમનો વિઝા લેવા એમની સાથે આવ્યો છું.”

પેલા ઓફિસર ની આંખો ભીની થઇ ગઈ અને રતનબાના પાસપોર્ટ ઉપર વિઝા ના સિક્કા લગાવતા બોલ્યા “માજી આવા છોકરાઓની અમારા દેશને ખુબ જરૂર છે કે જેઓ જીવન માં આગળ આવ્યા પછી પણ પોતાની લાગણીઓ અને પ્રેમ થકી વડીલો ની ઈચ્છાઓ પુરી કરીને પોતાનું કર્તવ્ય નિભાવે છે.”

અનિલે રતનબાને કહ્યું કે “ચાલો બા તમારું સ્વપ્નું સાકાર થયું.”

માજીએ પણ પેલા ઓફિસરને આશીર્વાદ આપ્યા ને મનોમન બબડ્યા “રમણલાલ તમારું સ્વપ્નું પૂરું થયું.”

અનિલ ભીની પાંપણે માજી ને લઇ ને ગેટ ની બહાર નીકળી ગયો !!!

-આસીમ !!!

Categories: Asim Bakshi

Leave a Reply