Payal Unadkat

થાક્યો

અધર પર ધરેલા જુઠાણાથી થાક્યો,
ના સચ્ચાઇ જેમાં પુરાવાથી થાક્યો,

નસીબે હતું એ પલકમાં ગુમાવ્યું,
લકીરોના એવા સુધારાથી થાક્યો,

નિહાળે સતત પણ ના સંગમ કદીયે,
હું ને તું સરીખા કિનારાથી થાક્યો,

ઉછળતા પહોંચી જવા મંજિલે જે,
સમંદર સમાતા એ મોજાંથી થાક્યો,

સબંધોને માની ઘરેણું સજાવ્યા,
એ ફરિયાદ કરતા ખજાનાથી થાક્યો,

કરી’તી દુઆ મેં તો નવરાશની બહુ,
મેં જાતે જે ઝંખ્યો અજંપાથી થાક્યો,

કહેતા ફરો છો થશે કાલ સારું,
તમારા બધાના દિલાસાથી થાક્યો.

પાયલ ઉનડકટ

Categories: Payal Unadkat

Leave a Reply