SHORT STORIES / लघु-कथाए

કેસ

કામિની આખી રાત પડખાં ઘસતી રહી.કાલે એના કેસનો ચુકાદો હતો. પતિ કમલ અને એના છૂટાછેડાના કેસનો. કામિનીની ખુલ્લી આંખો સામે એનો ભૂતકાળ એક ચલચિત્રની માફક સરી રહ્યો હતો.

કામિની નાનપણથી જ સ્વતંત્ર મિજાજની છોકરી.મા-બાપની ખૂબ લાડકી એટલે કોઈ જાતની રોકટોક વગર એનો ઉછેર થયો હતો.એ પાણી માગે ત્યાં દૂધ હાજર થતું હતું એટલે સ્વભાવ પણ જીદ્દી થઈ ગયો હતો. કામિની ઉંમરલાયક થઈ અને એની નજરમાં કમલ વસી ગયો.ભણેલો ગણેલો અને નોકરી કરતો કમલ બીજી જ્ઞાતિનો હતો પણ કામિનીની જીદ સામે એના મા-બાપે નમતું જોખીને એને કમલ સાથે પરણાવી દીધી.

બે-ત્રણ વર્ષ તો બધું બરાબર ચાલ્યું પણ પછી કામિનીનો સ્વતંત્ર મિજાજ અને કમલનો અહં ટકરાવા લાગ્યા. મતભેદ ધીરે ધીરે મનભેદમાં પરિણમતો ગયો અને એક દિવસ કામિનીએ કમલનું ઘર છોડી દીધું. છૂટાછેડાનો કેસ દાખલ કરી દીધો. કમલે એને ઘણું સમજાવી પણ એ ના માની. એક ભગિની સંસ્થામાં દાખલ થઈને સ્રીઓની સેવામાં મન પરોવી દીધું.

દીવસો પર દીવસો,મહીના પર મહીના અને વરસો પર વરસો પસાર થતાં રહ્યાં. તારીખ પર તારીખ પર તારીખ પડતી રહી અને કેસ ચાલતો રહ્યો.

કામિનીના મગજમાં કોઈ પણ ભોગે આ કેસ જીતવાનું ઝનૂન સવાર હતું.દિવસે તો સમાજસેવા અને દોડાદોડીમાં એનો સમય જતો રહેતો પણ એની રાત ખૂબ લાંબી થતી.એકલતા એને કોરી ખાતી અને એનું મન સમાધાન કરવા તૈયાર થઈ જતું પણ સવારે વળી પાછું કેસ જીતવાનું ઝનૂન આવીને મનનો કબજો લઈ લેતું. માનો કે આ કેસના સહારે જ એ રાતોની એકલતા જીરવી ગઈ હતી, જીવી ગઈ હતી.

બસ,પતિ કમલને બતાવી દેવું કે એકલી સ્રી પણ લડી શકે છે અને કેસ જીતી શકે છે એ જ એના જીવનનું એકમાત્ર ધ્યેય બચ્યું હતું. ને વરસોના સંઘર્ષ પછી આખરે એ દિવસ પણ આવી પહોંચ્યો. આજે એના કેસનો અંતિમ ચુકાદો હતો.

ખચોખચ ભરેલા કોર્ટરુમમાં જજસાહેબે સુનાવણી ચાલુ કરી કે અચાનક કામિનીએ ઉભા થઈને વિનંતી કરી કે, “જજસાહેબ, મને આગળની તારીખ આપવામાં આવે.”

જજસાહેબે આશ્રર્ય સાથે કહ્યું કે “વરસોથી ચાલતા આ કેસમાં હવે આગળની તારીખ આપવાનું કોઈ કારણ નથી અને અત્યાર સુધી તો તમને જ કેસ જલ્દી પૂરો કરવાની ઉતાવળ હતી.” એમ કહીને કામિનીની માગણી નકારી કાઢી.

આખરે કામિની છૂટાછેડાનો એ કેસ જીતી જ ગઈ. કામિની ખુરશી પરથી ઉભી થઈને પહેલાં તો ખુશીથી લહેરાઈ અને પછી એકદમ ઢળી પડી.

“કેસ પુરો થઈ ગયો.”

-ડૉ.કિશોર એન.ઠક્કર.

Leave a Reply