Sense stories / बोध कथाए

શાનું ના એક મુઠ્ઠી સેવમમરા

એક સુંદર નાની ચકલી. બહુ બોલકી. આખો’દી અમારા ઘરમાં ઉડાઉડ કરે, ને ચીં ચીં કરી મારી ફુરસદ ને રમાડી જાય. એ ચકલી એટલે શાનવી .

આજે આ ચકલીએ મને જીવનનો એક બેમિસાલ પાઠ આજે સમજાવ્યો. આજે અમે સવારે ચાહ નાસ્તો કરતા હતા ને ચકલીબેન ઉડી ને આવ્યા. મેં અમસ્તું એને પૂછ્યું ચકલી આજે શું ચણશો ? મારી પ્લેટમાં સેવમમરા જોઈ બોલ્યા સેવમમરા…. સોનલે એક વાટકીમાં સેવમમરા એને પીરસ્યા…. અને ચકલીબૂન નું ચીં ચીં શરુ થયું ….. કહે અંકલ તમને ખબર છે મને સેવમમરા બહુ ભાવે, મેં આશ્ચર્ય થી કહ્યું એમ ? પણ કેમ બહુ ભાવે ? તો ભોળા ભાવે કહે આમાં સેવ છે એ મીઠી ( મોળી )હોય અને મમરા તીખા હોય, બંને તીખુંમીઠું સાથે ખાઓ તો બહુ મઝઝા આવે…. ત્યાં તો એના ઘરે થી બુમ પડી એટલે ઝડપથી ચકલીબા આખી મુઠ્ઠી મોં માં ઠાંસી ને બીજી મુઠી ભરી ઉડી ગયા…

ત્યારે મને વિચાર આવ્યો સેવ મમરા એટલે સુખ દુઃખ નહિ ? સુખ ઝીણું ને મીઠું- પણ દળદાર, અને દુઃખ મમરા જેવું મોટું ને ફુલેલું પણ હોય ફોરું…… જો સમજો તો ઘણી ગહન વાત મારી ચકલી સમજાવી ગઈ. આપની આજુબાજુની ચકલી શું કહે છે ? ? ?

“અલ્પજીવ”.

Leave a Reply