Asim Bakshi

સ્વપ્ન રોળાયું

સ્વપ્ન રોળાયું

બિરજુ પાંડે આજે ખુબ ખુશ હતો, લોક ડાઉન હોવા છતાં પણ શેઠે બે મહિના નો પગાર આપી કહ્યું કે જા વતન જઈ આવ. બિરજુએ ઘરવાળા માટે બધી ખાવા પીવાની વસ્તુઓ લઇ એ એક મોટી બેગ માં ભરી, એ ૬ મહિના પછી ઘરે જઈ રહ્યો હતો. એના કુટુંબમાં વૃદ્ધ માં બાપ અને બે નાના ભાઈઓ અને પત્ની હતા. ગયા વર્ષે જ લગ્ન થયા હતા અને ખુબજ ઉત્સાહ થી એક બસ માં બેસીને પોતાના વતન ની વાટ પકડી.

રસ્તા માં કેટ કેટલા વિચારો આવી ગયા અને વિચારોની દુનિયા માં ખોવાઈ ને એની મજલ કપાઈ ગયી. બસ સ્ટેન્ડ પર ઉતરીને માથે બેગ મૂકીને ઉતાવળે પગલે પોતાના ઘર બાજુ ચાલવા માંડ્યો અને વિચારતો હતો કે પોતાને જોઈને બધા ખુબ ખુશ ખુશાલ થઇ જશે, ઘર આવ્યું અને બારણું ખટખટાવ્યું તો એની વૃદ્ધ માતા એ બારણું ખોલ્યું અને બિરજુને જોઈને બોલી ઉઠી “આવી જા બેટા કઈ ખાવાનું લાવ્યો છે?”

બિરજુ ઘરમાં ગયો તો બધા નિસ્તેજ થઈને બેઠા હતા અને જેવી બિરજુએ બેગ ખોલી ને ખાવાનું બહાર કાઢ્યું તો બધા ભૂખ્યા વરુની જેમ ખાવા ઉપર તૂટી પડ્યા, એની પત્ની પણ બિરજુને જોયું ના જોયું કરીને ખાવા ઉપર તૂટી પડી, બિરજુ ઉપર કોઈની નજરજ ના હતી.

પછી ધ્રુજતા અવાજે વૃદ્ધ પિતાએ કહ્યું “બેટા આજે તું ના આવ્યો હોતે તો અમે બધા ભૂખ્યા મરી ગયા હોત, છેલ્લા ૧૫ દિવસ થી અમે કઈ ખાધું નથી અને લોક ડાઉન ના લીધે અહિંયા કોઈ પૂછવા પણ આવતું નથી અને મોબાઈલ માં પણ બેલેન્સ ના હોવાથી તારો સંપર્ક નહિ કરી શક્યાં હતા.”

બિરજુ ની આંખમાં પાણી હતા અને એ ધીરે થી એની પત્ની ને ગળે લાગવા ગયો ત્યાંજ અચાનક કોઈએ જોરથી ધક્કો માર્યો અને કહ્યું “ઉઠ બિરજુ બહાર ખાવાનું લઈને ટ્રક આવી છે, મોડું કરીશું તો ખલાસ થઇ જશે.”

બિરજુ હાંફળો ફાફળો ઉભો થયો ને ૧૨ × ૧૨ ની ખોલી માં રહેતા અન્ય ૧૦ કામદારો સાથે ખાવાનું લેવા દોડ્યો, આંખે પાણી હતું, સ્વપ્ન રોળાયું હતું !!!!

લેખક:- આસીમ બક્ષી

Categories: Asim Bakshi

Leave a Reply