Poems / कविताए

પ્યારી માઁ

બોલતા શીખ્યો તો મારો પેહલો શબ્દ હતો “માં”,
સાઈકલ પરથી પડ્યો તો રડીને બોલ્યો “ઓય માં”,
સ્કૂલે જતા જતા રોજ કેહતો “બાય બાય માં”,
મિત્રો ને હમેશાં ખુશીથી કેહતો “આ તો મારી માં”,
ભાઈ બેહનો ને ઝગડી ને કેહતો “મારી એકલાની માં”,
કોલેજ થી ફરવા જવું હોય તો કેહતો “પ્લીઝ, માં”,
પપ્પા ગુસ્સો કરે તો તુરંત કેહતો “જો ને, માં”,
બહારગામ ગયો તો યાદ આવતી “હમેશાં, માં”,
સંસારિક મુંજવણ થી ઘેરાયો તો મનમાં કહ્યું “હવે શું થશે માં?”
પણ તે હમેશાં હિંમત આપીને એમજ કહ્યું “ખમ્માં ખમ્માં”,
આજે દિલ ખોલીને કેહવા માંગું છું “ઓરે માં”,
ક્યારેય ભૂલથી પણ તારું દિલ દુખાવ્યું હોય તો “માફકરજે માં”,
ઝીંદગી ની આખરી ખ્વાઈશ રેહશે કે દર જન્મ મા બને “તૂજ મારી માઁ.”

Leave a Reply