Asim Bakshi

હિમ્મત

ટૂંકી વાર્તા : “હિમ્મત”

વસંતકાકાએ જોયું કે છેલ્લા ચાર પાંચ દિવસથી એમનો દીકરો નિકુંજ ગૂમસૂમ થઇ ગયો છે અને જમવાનું પણ ઓછું થઇ ગયું છે. કારણ પૂછવા કાકા રાત્રે નિકુંજના રૂમમાં ગયા, નિકુંજ નહિ હતો પણ એના ટેબલ પર એક પત્ર પડ્યો હતો. ખચકાતા મને કાકાએ લાલ સહીથી લખેલી બે લીટી વાંચી “જો ૧૦ દિવસ તું મારા પપ્પાને આપણી વાત નહિ કરશે તો પછી મને હંમેશ માટે ભૂલી જજે.” કોઈ સ્વાતિ નામની છોકરીનો પત્ર હતો અને પ્રેમ સંબંધ બાબતે હતો.

કાકા જલ્દી થી રૂમમાં થી બહાર આવી ગયા અને પોતાના રૂમ માં ચાલ્યા ગયા. બેચાર દિવસ માં કાકાએ સ્વાતિ નું સરનામું ગોતી કાઢ્યું પછી વસંતકાકા તૈય્યાર થઈને સીધા છોકરીના ઘરે પોહોંચી ગયા. ગિરધારી શેઠને પોતાનો પરિચય આપ્યો. બે કલાકની ચર્ચા પછી વસંતકાકાએ રજા લીધી.

રવિવાર હતો, કાકાએ નિકુંજ ને કહ્યું કે આજે ઘરે રહેજે મારા મિત્ર આવવાના છે. સાંજ પડી અને ઘરનો ડોરબેલ વાગ્યો. નિકુંજે ઉઠીને દરવાજો ખોલ્યો તો સામેજ સ્વાતિ એના પપ્પા સાથે ઉભી હતી. નિકુંજે ગભરાઈને બંનેને આવકાર્યાં. વસંતકાકાએ ઉમળકા સાથે ગિરધારી શેઠના હાથ પકડી લીધા અને ડ્રોઈંગ રૂમમાં બેસાડ્યા. નિકુંજને કંઈજ સમજ પડતી ના હતી.

શેઠે કહ્યું “વસંતલાલ, મારી દીકરી સ્વાતિને તમારા ઘરની વહુ બનાવવાની પ્રસ્તાવના લઈને આવ્યો છું.”

વસંતકાકાએ નિકુંજ સામે જોયું અને કહ્યું “જો નિકુંજ અને સ્વાતિ રાજી હોય તો મને શું વાંધો હોય?”

નિકુંજ હજુ પણ હતપ્રભ ઉભો હતો અને ધીમેથી માથું ધુણાવીને હા કહી.

સ્વાતિ શરમાઈ ગઈ અને નજર ઢાળી દીધી. વસંતલાલ નિકુંજને બધી વાત માંડીને કહી.

શેઠે કહ્યું કે “જે પિતા પોતાના છોકરાની લાગણીઓ આટલી સારી રીતે સમજી શકતા હોય તે ઘરે મારી દીકરી હંમેશા ખુશ રહેશે.”

વસંતકાકાએ મનોમન વિચાર્યું કે “આટલી હિમ્મત મેં મારી જવાનીમાં બતાવી હોતે તો મારા પ્રેમ પ્રકરણનો અંત કઈ જુદોજ હોતે !!!!”

લેખક:- આસીમ બક્ષી

Categories: Asim Bakshi

Leave a Reply