THINKING TIME / सोच का समंदर

લગ્નેતર સંબંધ નું કારણ

જે પત્ની પહેલાં આવી નહોતી એ હવે ‘આવી થઈ ગઈ છે’ એની પાછળનાં કારણોમાં ઊતરવાની ભાગ્યે જ કોઈ પતિદેવને પડી હોય છે. ‘સ્વભાવ બગડી ગયો છે’ એટલું કહીને પરિસ્થિતિની બહાર નીકળી જતા પતિદેવો કાં તો વધુ કામ કરવા લાગે છે અને મોટા ભાગનો સમય ઓફિસમાં ગાળે છે. બીજા કિસ્સામાં લગ્નેતર સંબંધ બંધાય છે. સફળ મિડલએજ પુરુષ સાથે સંબંધ જોડવા આતુર એવી કેટલીય યુવાન સ્ત્રીઓ આ સમાજમાં મળી આવે છે અને ત્રીજા કિસ્સામાં પુરુષ પણ સમય સાથે હતાશાનો ભોગ બને છે. એને પણ વાતે વાતે ગુસ્સો આવવા લાગે છે. નાની નાની વાતોમાં ઓછું આવવા લાગે છે. સ્ત્રી કરતાં પુરુષ શારીરિક રીતે વધુ ઝડપથી નકારાત્મક વલણ અપનાવી લે છે. પુરુષ માટે કોઈ પણ સ્ત્રી સાથે શારીરિક સંબંધ બાંધવો એની પોતાની જાગ્રત અને તીવ્ર કામેચ્છા સિવાય સંભવ નથી. સ્ત્રી સમર્પણ કરીને પણ પરિસ્થિતિને થાળે પાડી શકે છે. મનથી હતાશ થયેલો પુરુષ શારીરિક રીતે પણ ભાંગી પડે છે. આવા સમયે સ્ત્રીને લાગે છે કે, ‘હવે પતિને મારામાં રસ નથી.’ શરીર આપીને પતિને ‘મનાવી’ લેવાનો પ્રયાસ આવી સ્ત્રીઓ કરે છે, પરંતુ માનસિક રીતે હતાશ પતિ શારીરિક રીતે પણ ભાંગી પડ્યો હોય છે અથવા ‘બીજી સ્ત્રી’ સાથેના સંબંધને કારણે પત્નીના પ્રયાસો છતાં સંભોગ કરવામાં સફળ થતાં નથી. એક-બે પ્રયાસો પછી સ્ત્રીની હતાશાનું પ્રમાણ વધે છે, તેથી ક્રોધ અને નિરાશા ઉમેરાતાં એનું વર્તન વધુ બગડે છે. આવા સમયે માંડ માંડ પોતાની જાતને એકઠી કરીને ઊભો થવા મથતો-લગ્નમાં ગોઠવાવા મથતો પુરુષ ફરી એક વાર વિખરાઈ જાય છે. આવા કિસ્સાઓમાં લગ્નેતર સંબંધનો ભય વધી જાય છે. ટોસ્ટોસ્ટેરોન નામનું દ્રવ્ય પુરુષમાં કામેચ્છા જગાડે છે. એને ઈચ્છા તો થાય છે, પરંતુ પત્ની સાથેના કડવા પ્રસંગો યાદ આવતા એ પરફોર્મ કરી શકતો નથી. આમાં એને પોતાના પુરુષત્વની હાર લાગે છે. એથી પુરુષત્વ પુરવાર કરવા માટે એ લગ્નેતર સંબંધ તરફ વળે છે !

Leave a Reply