SELF / स्वयं

જન્મદિન

જન્મદિન એક એવો દિવસ છે કે આવે ત્યારે બીજાઓ રાજી થાય છે, પણ આપણો રાજીપો બાળક હોઈએ ત્યાં સુધી જ ટકે છે. બાળક તરીકે હજુ આખો આઈસ્ક્રીમ બાકી છે, એવી લાગણી રહે છે. મોટા થતા જઈએ એમ આઈસ્ક્રીમ ઓગળતો ચાલે છે. ત્રીસી ક્રોસ કર્યા પછી હવે આઈસ્ક્રીમ કેટલો ઓછો રહ્યો છે, એની ચિંતા સતાવવા લાગે છે ! આમ પણ, બર્થ ડેઝ શરૂઆતમાં આવતા હોય ત્યારે જીંદગીના મેઘધનુષ પર ગલોટિયાં ખાવાનો રોમાંચ રહે છે. સપનાઓના પતંગિયા પાછળ દોડવાનું જોમ ઉભરાય છે.

ધીરે ધીરે રોશની વિખરાય છે. રાતના અંધકારમાં ટમટમતાં સિતારાઓ ખરતા જાય છે. ધ પાર્ટી ઇઝ ઓવર. ઘણાને જન્મદિનની ઢળતી સંઘ્યાએ જેમ જુવાન હોઈએ, તેમ ‘વઘુ એક વર્ષનું જીવન ઓછું થયું’ વાળો વિષાદ સતાવે છે. પેલો સેલિબ્રેશનનો ઉત્સાહ તો શું, સમય પણ રહેતો નથી. બચપણના દોસ્તો દૂર દૂર ખોવાઈ ગયા હોય છે. આપણો ય સમય વહેચાઈ ગયેલો હોય છે. હવે બીજાઓના જન્મદિન પરાણે યાદ રાખવાની ફોર્માલિટી નિભાવવી પડે છે. સામા માણસને જરા સારું લાગે ને ! ભલે ને, બર્થ ડે રિમાઈન્ડર માટે મોબાઈલ કે કોમ્પ્યુટરમાં તારીખો સેટ કરવી પડે ! (આજે ફેસબુકમાં અપડેટ જોવી પડે!)

Leave a Reply